نگاه حرام و یا چشم چرانی ویروسی است که در هر کسی وارد شود او را رها نمی کند تا از پا در بیاوردش، و فرقی هم برای این ویروس نمی کند که وارد وجود چه کسی شود (مومن باشد یا کافر) فقط کافی است برای یکبار اجازه ورود دهیم تا شروع به تکثیر کند و مصداق این جمله امام صادق علیه السلام شود که فرمود:چشم چرانی، تخم شهوت را در دل می کارد و چنین کاری برای نگاه کننده کافی است که منشاء فتنه گردد.(1)
دوستان، چشم، دریچه دل و اندیشه انسان است، اگر چگونه نگریستن را یاد بگیریم و چگونه دیدن را تجربه کنیم، چشم، چشمه امید و ایمان می شود و نگاه ما، عبادت و سبب رشد و تکامل خواهد شد، و اگر ان را رها کنیم تا به هر چه هوی و هوس دستور داده نگاه کند، زیانهای متعددی متوجه انسان خواهد شد،و به گناهان ناخواسته دچار خواهد شد،
مگر فاصله نگاه تا گناه چقدر است؟؟؟؟؟؟؟
درست است که بعضی از گناهان ظاهر کوچکی دارند ولی سکوی سقوط هستند به سوی تباهی و نیستی و مطمئن باشیم اگر چشم چرانی گناه کوچک و بی اثری بود در قران گفته نمی شد چشمانتان را در هنگام مواجهه با نامحرم ببندید.(2)
و رسول گرامی اسلام نمی فرمود:که چشمها را از نامحرم بپوشانید تا عجایب و شگفتیها را ببینید(3) که کم هم نیستند که به این برکات رسیده اند که در عصر ما شیخ رجبعلی خیاط یکی از این نمونه ها و الگوهاست (داستان شیخ رجبعلی خیاط را دراین قسمت مطالعه بفرمایید).